برای اینکه مشعلهای صنعتی در صنایع مختلف کارآیی بالا و ایمنی لازم را داشته باشند، باید مطابق با استانداردهای معتبر ساخته و استفاده شوند. این استانداردها کمک میکنند تا هم کیفیت محصول تضمین شود و هم سلامت انسانها و محیط زیست در امان بماند.
در ادامه مطلب نیز با مهمترین استانداردهای بینالمللی و ملی، الزامات ایمنی، معیارهای آلایندگی و نقش آنها در بهبود کیفیت و بهرهوری مشعلهای صنعتی آشنا خواهید شد.
تعریف استانداردهای ملی و بینالمللی مشعلهای صنعتی
استانداردهای ملی و بینالمللی مشعلهای صنعتی مجموعهای از الزامات و دستورالعملهای فنی هستند که با هدف تضمین ایمنی، کاهش آلایندگی و بهبود راندمان مشعلها تدوین میشوند. رعایت این استانداردها نهتنها باعث افزایش طول عمر و کیفیت تجهیزات میشود، بلکه امکان حضور محصولات در بازارهای جهانی را نیز فراهم میکند.
برای آشنایی بیشتر با انواع مشعلهای کاربردی در صنعت، میتوانید مقاله معرفی مشعل صنعتی را مطالعه کنید.
تعریف استاندارد فنی از نگاه وزارت انرژی آمریکا
وزارت انرژی ایالات متحده (U.S. Department of Energy) یکی از نهادهای اصلی در تدوین و نظارت بر استانداردهای فنی در صنایع مختلف است. این وزارتخانه نقش مهمی در توسعه و اجراییسازی استانداردهای بهبود ایمنی، بهرهوری انرژی، کاهش آلایندگی و ارتقای کیفیت تجهیزات صنعتی ایفا میکند وزارت انرژی آمریکا علاوه بر تدوین استانداردهای فنی برای تجهیزات صنعتی، در پروژههای مختلف تحقیقاتی و توسعهای نیز فعال است و تلاش میکند تا با بهرهگیری از تکنولوژیهای نوین، صنعت را به سمت عملکرد بهینه و پایدار هدایت کند.
در ادامه، وزارت انرژی آمریکا استاندارد فنی (Technical Standard) را بهصورت زیر تعریف میکند:
یک سند که مجموعهای اختیاری از اقداماتی را تعیین میکند که باید برای دستیابی به هدف سند جامعتر انجام شوند. این اقدامات عموماً مربوط به توصیفها یا مراحلی هستند که باید برای انجام یک وظیفه مشخص برآورده شوند، مانند طبقهبندی اجزا، کار با تجهیزات، بهبود کیفیت یا حفاظت از پرسنل. همچنین ممکن است برای فعالیتهای تدارکاتی استفاده شوند، مانند مشخصکردن مواد، محصولات یا خدمات بر اساس مجموعهای خاص از شرایط برای تحویل. استانداردهای فنی تنها در صورتی میتوانند اجباری شوند که در یک سند الزاماتمحور، مانند قرارداد، قانون، قاعده یا دستورالعمل یک نهاد فدرال، بهطور مستقیم مورد اشاره قرار گیرند.

ساختارهای اصلی استانداردهای ملی و بینالمللی مشعلهای صنعتی
ساختار اصلی استانداردهای ملی و بینالمللی مشعلهای صنعتی شامل مجموعهای از دستورالعملها و الزامات فنی است که رعایت آنها در طراحی، ساخت و بهرهبرداری از این تجهیزات ضروری به شمار میرود. مشعلها در حوزههای گوناگون از جمله صنعت، واحدهای تجاری و حتی کاربردهای خانگی استفاده میشوند و باید بر اساس این قواعد دقیق طراحی و نصب شوند تا احتمال بروز خطرات برای انسانها و محیط زیست به حداقل برسد.
رعایت این چارچوبها نشاندهنده کیفیت مناسب در طراحی و عملکرد مشعل است. همچنین سطح بالایی از ایمنی را تضمین میکند و از انتشار آلایندههای مضر ناشی از فرآیند احتراق جلوگیری به عمل میآورد.
نهادهای دولتی و سازمانهای بینالمللی معتبر نیز با تدوین استانداردها، تولیدکنندگان را موظف میسازند تا در زمینه آلایندگی، ایمنی و آزمایشهای تخصصی از اصول تعیینشده، پیروی کنند.

استانداردهای بینالمللی مشعلهای صنعتی
استانداردهای بینالمللی مجموعهای از مقررات و دستورالعملها هستند که در بسیاری از کشورها پذیرفته شدهاند و بهطور معمول با دقت و سختگیری فراوان توسط سازمانهای معتبر جهانی تدوین میشوند. این استانداردها توسط سازمان بین المللی استاندارد جهانی (ISO) که به عنوان مرجعی رسمی برای تدوین و تعریف استاداردها شناخته میشود، تعیین میشوند.
استانداردهای بینالمللی جایگاه ویژهای در صنعت احتراق به ویژه مشعلهای صنعتی دارند. از مهمترین آنها میتوان به EN 676، EN 267، ISO 22967 و ISO 22968 اشاره کرد که هر یک بهعنوان مرجعی معتبر برای ارزیابی کیفیت، ایمنی و آلایندگی این تجهیزات شناخته میشوند. در ادامه تمامی استانداردها بهطور کامل توضیح داده شده است.
1- استاندارد EN 676
استاندارد اروپایی EN 676 که در بریتانیا با شماره BS EN 676 به کار میرود، یکی از مهمترین استانداردهای بینالمللی مشعلهای صنعتی بهخصوص در مشعلهای گازسوز با جریان اجباری است. این استاندارد الزامات فنی برای ساخت مشعلهای گازسوز، تجهیزات کنترل ایمنی و روشهای آزمایش این مشعلها را تعیین میکنداستاندارد EN 676 برای مشعلهای زیر مورد استفاده قرار میگیرد.
- مشعلهای پیش مخلوط و نازل میکس
- مشعلهای تکی با یک محفظه احتراق
- مشعلهای تک سوخته یا دو سوخته (دوگانه سوز) هنگام استفاده از سوخت گاز
- عملکرد بخش گازی مشعلهای دوگانهسوز طراحی شده برای سوزاندن همزمان سوختهای گازی و مایع
همچنین این استاندارد برای مشعلهای دوگانهسوز که همزمان سوختهای گازی و مایع میسوزانند، الزامات خاصی دارد. یکی از نکات مهم این استاندارد، تعیین کلاس ناکس (Nox) مشعلهاست که در جدول زیر آورده شده است.
|
کلاس NOx |
میزان انتشار NOx بر حسب mg/kWh |
|
| گاز طبیعی | LPG | |
|
1 |
≤ 170 | ≤ 230 |
|
2 |
≤ 120 | ≤ 180 |
|
3 |
≤ 80 |
≤ 140 |
| 4 | ≤ 60 |
≤ 110 |
همچنین بر اساس این استاندارد، میزان انتشار CO در شرایطی که مشعل با ولتاژ ذکر شده در دستورالعمل کار میکند، نباید از مقدار mg/kWh 100 بیشتر شود.
2- استاندارد EN 267
استاندارد EN 267 مشابه EN 676 است اما بهطور خاص برای مشعلهای سوخت مایع با فنهای تأمین هوای احتراق، طراحی شده است. رعایت این استانداردها در مشعلهای سوخت مایع باعث بهبود کیفیت، کاهش آلایندگی و افزایش کارآیی میشود. استاندارد EN 267 برای موارد زیر کاربرد دارد:
- مشعلهای تکی نصب شده در یک محفظه احتراق
- مشعلهای تکی نصب شده در تجهیزات با الزامات اضافی
- مشعلهای تک سوخته یا دو سوخته (دوگانه سوز) تنها هنگام کار با سوخت مایع
- عملکرد بخش سوخت مایع در مشعلهای دوگانهسوز که برای سوزاندن همزمان سوختهای گازی و مایع طراحی شدهاند

طبق این استاندارد، برای سوخت مایع با ویسکوزیته cSt 6/1 تا cSt 6 در دمای 20 درجه سانتیگراد، میزان انتشار CO و NOx نباید از مقادیر مشخص شده در جدول زیر بیشتر شود.
|
کلاس |
NOx
(mg/kWh) |
CO
(mg/kWh) |
|
1 |
≤ 250 | ≤ 110 |
|
2 |
≤ 185 |
≤ 110 |
| 3 | ≤ 120 |
≤ 60 |
| Xa | ـــ |
≤ 110 |
|
a: در این کلاس (برای کاربردهای صنعتی) به دلیل نامعلوم بودن پارامترهای فرآیند و ترکیب سوخت، هیچ مقداری برای NOx تعیین نشده است. |
||
3- استاندارد ISO 22967
استاندارد ISO 22967 تحت عنوان «Forced Draught Gas Burners» توسط سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) تدوین و منتشر شده است. این استاندارد مشابه استاندارد EN 676 بوده و بهطور خاص برای عملکرد مشعلها با سوخت گازی طراحی شده است.
کلاس آلایندگی مشعلها در این استاندارد بر اساس مقادیر مشخصشده در جدول زیر تعیین میشود.
|
کلاس آلایندگی |
میزان انتشار NOx (mg/kWh) | میزان انتشار CO (mg/kWh) | |
|
گاز طبیعی |
LPG |
گاز طبیعی یا LPG |
|
|
0 |
≤ 240 | ≤ 300 | ≤ 350 |
|
1 |
≤ 170 | ≤ 230 |
≤ 100 |
| 2 | ≤ 120 | ≤ 180 |
≤ 100 |
| 3 | ≤ 80 | ≤ 140 |
≤ 100 |
4- استاندارد ISO 22968
استاندارد ISO 22968 با عنوان «Forced Draught Oil Burners» برای تعیین عملکرد مشعلها در حالت سوخت مایع طراحی شده است. این استاندارد مشابه استاندارد EN 267 بوده و بهطور خاص برای مشعلهای سوخت مایع کاربرد دارد.
کلاسهای آلایندگی مشعلها در این استاندارد بر اساس مقادیر مشخصشده در جدول زیر تعیین میشوند.
|
کلاس |
NOx
(mg/kWh) |
CO
(mg/kWh) |
|
0 |
> 250 | ≤ 350 |
|
1 |
≤ 250 |
≤ 110 |
| 2 | ≤ 185 |
≤ 110 |
| 3 | ≤ 120 |
≤ 60 |
5.استاندارد سیستم های جانبی مشعل
علاوه بر استانداردهای مشعلهای صنعتی، مجموعهای از استانداردها برای تضمین کیفیت و عملکرد اجزاء جانبی این مشعلها، مانند سیستمهای کنترل، شیرآلات و سایر تجهیزات مرتبط، تدوین شده است. برخی از نمونههای اروپایی این استانداردها عبارتند از:
- EN 298: کنترل خودکار مشعلها و وسایل احتراقی با سوخت گازی یا مایع
- EN 161: شیرهای قطعکن خودکار برای مشعلهای گازسوز و وسایل گازی
- EN 13611: الزامات عمومی برای تجهیزات ایمنی و کنترل مشعلها و وسایل احتراقی با سوخت گازی یا مایع
- EN 1854: حسگرهای فشار برای مشعلها و وسایل گازسوز
- EN 1643: سیستمهای نشتیاب برای شیرهای قطعکن خودکار مشعلهای گازی و وسایل گازسوز
- EN 14459: عملکردهای کنترل در سیستمهای الکترونیک مشعلها و وسایل احتراقی با سوخت گازی یا مایع
- EN 16340: حسگرهای محصولات احتراق برای مشعلها و وسایل احتراقی
- EN 16304: شیرهای تخلیه خودکار برای مشعلهای گازی و وسایل گازسوز
- EN 16678: شیرهای قطعکن خودکار برای فشار کاری kPa 500 تا kPa 6300 در مشعلها و وسایل گازسوز
- EN 16830: کنترل دما در سیستمهای الکترونیک مشعلها و وسایل احتراقی
- ISO 13577-2: الزامات ایمنی سیستمهای احتراق و انتقال سوخت در کورههای صنعتی و تجهیزات فرآیندی
استانداردهای فوق عموماً دارای معادل ISO نیز هستند که توسط سازمان بین المللی استانداردسازی تدوین شده اند، ولی برای اختصار از اشاره به آنها در این مقاله صرف نظر شده است.

استانداردهای ملی مشعلهای صنعتی
علاوه بر استانداردهای بینالمللی، استانداردهای ملی مشعلهای صنعتی در کشورهای مختلف نیز از اهمیت بالایی برخوردار هستند. در ایران، سازمان ملی استاندارد اقدام به تدوین استانداردهایی چون 7594 و 7595 کرده است که معادل استانداردهای اروپایی EN بوده و به الزامات فنی و ایمنی مشعلها در صنایع مختلف اشاره دارند.
استاندارد ملی 7595 با عنوان «مشعلهای گازسوز دمندهدار ویژگیها و روشهای آزمون» معادل استاندارد اروپایی EN 676 است. این استاندارد الزامات طراحی، آزمایش و میزان انتشار آلایندهها را برای مشعلهای گازسوز با سوختهایی مانند گاز طبیعی و LPG که دارای دمنده هوا هستند، تعیین میکند.
استاندارد ملی 7594 نیز به طور مشابه، الزاامات مربوط به مشعلهای دمندهدار با سوخت مایع (مانند گازوئیل) را مشخص مینماید. عنوان این استاندارد «مشعل های دمنده دار با سوخت مایع ویژگی ها و روش های آزمون» بوده و معادل استاندارد اروپایی EN 267 است.
علاوه بر این، سازمان ملی استاندارد در زمینه سیستمهای جانبی مشعلها نیز استانداردهای مختلفی منتشر کرده است که عموماً معادل استانداردهای اروپایی هستند. برخی از این استانداردها عبارتند از:
-
استاندارد 10254: سامانههای کنترل خودکار مشعل برای مشعلها و تجهیزات با سوختهای گازی یا مایع
-
استاندارد 12771: تجهیزات ایمنی و کنترل برای مشعلهای گازی و وسایل گازسوز
-
استاندارد 12863: وسایل حسگر فشار برای مشعلهای گازسوز و تجهیزات گازسوز
-
استاندارد 15418: تجهیزات کنترل و ایمنی برای مشعلهای گازی و وسایل گازسوز – سامانههای تأیید عدم نشتی شیر برای شیرهای خودکار قطع جریان
-
استاندارد 22147: تجهیزات کنترل و ایمنی برای مشعلها و لوازم با سوختهای گازی یا مایع – عملکردهای کنترل در سامانههای الکترونیکی – روشهای طبقهبندی و ارزیابی
-
استاندارد 22351: تجهیزات کنترل و ایمنی برای مشعلها و لوازم با سوختهای گازی یا مایع – وسایل حسگر محصولات احتراق
-
استاندارد 22352: شیرهای تخلیه خودکار برای مشعلهای گازی و وسایل گازسوز
-
استاندارد 22353: تجهیزات کنترل و ایمنی برای مشعلهای گازی و وسایل گازسوز – شیرهای خودکار قطع جریان برای فشار کاری از kPa 500 تا kPa 6300
-
استاندارد 22891: وسایل ایمنی و کنترل برای مشعلها و لوازم با سوخت گاز یا مایع – عملکردهای کنترلی در سیستمهای الکترونیکی – عملکرد کنترل دما
-
استاندارد 6800: شیرهای قطع خودکار برای مشعلها و وسایل گازسوز
استانداردهای مشعلهای صنعتی؛ الزامات ملی و بینالمللی
مشعلهای صنعتی از جمله تجهیزات حیاتی در صنایع مختلف هستند که وظیفه تأمین انرژی گرمایی را بر عهده دارند. برای اطمینان از عملکرد بهینه و ایمنی این تجهیزات، استانداردهای مختلفی از سوی سازمانهای معتبر ملی و بینالمللی تدوین شدهاند. بهطور خاص، موسسات مانند موسسه نفت آمریکا (API)، انجمن ملی حفاظت در برابر آتش آمریکا (NFPA)، و وزارت نفت ایران مجموعهای از استانداردها را برای مشعلها و تجهیزات مرتبط با آنها تنظیم کردهاند.
استانداردهایی مانند IPS-G-ME-210 که توسط وزارت نفت ایران برای کاربردهای پالایشگاهی و پتروشیمی تدوین شده، بهطور خاص برای مشعلهای مورد استفاده در پالایشگاهها و صنایع نفت و گاز تنظیم شدهاند. این استانداردها الزامات خاصی را برای ایمنی، عملکرد و طراحی مشعلها تعیین میکنند.
همچنین، سازمانهایی چون کمیته استانداردسازی اروپا (CEN) و سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) نیز به تدوین استانداردهای جهانی برای مشعلها پرداختهاند. این استانداردها برای تضمین عملکرد بهینه و ایمنی مشعلها در صنایع مختلف ضروری هستند.
API بهویژه در صنایع نفت و گاز استانداردهای معتبر و پرکاربردی همچون API-RP-535 برای طراحی و نگهداری مشعلهای فایرهیتر در واحدهای پتروشیمی دارد. این استانداردها علاوه بر عملکرد، به ایمنی تجهیزات نیز توجه ویژهای دارند.
در محیطهای صنعتی با خطر انفجار، دستورالعملهای ATEX بهکار گرفته میشوند که الزامات ایمنی تجهیزات را در این محیطها مشخص میکنند تا از بروز حوادث جلوگیری شود.
بهطور کلی، رعایت استانداردهای مختلف در طراحی، نصب و نگهداری مشعلها، عملکرد بهینه و ایمنی تجهیزات را در صنایع مختلف تضمین میکند

مشعلهای رادمن و استانداردهای بین المللی
استانداردهای ملی و بینالمللی مشعلهای صنعتی؛ کلید ایمنی و کیفیت در صنعت
مشعلهای صنعتی از اجزای حیاتی در صنایع مختلف به شمار میآیند و رعایت استانداردهای ملی و بینالمللی برای طراحی و عملکرد آنها امری ضروری است. این استانداردها نهتنها به ارتقای ایمنی، کیفیت و کارآیی مشعلها کمک میکنند، بلکه نقش مهمی در کاهش آلایندگی و حفاظت از محیط زیست دارند.
از استانداردهای شناختهشده بینالمللی مانند EN 676 و ISO 22967 تا دستورالعملهای خاص مانند API و ATEX، هر کدام بهطور دقیق الزامات و راهنماهایی برای طراحی و آزمایش مشعلها ارائه میدهند. رعایت این استانداردها توسط تولیدکنندگان مشعلهای صنعتی، سبب میشود که محصولات تولیدی در بالاترین سطح کیفی، ایمنی و کارایی قرار بگیرند.
در نهایت، این استانداردهای مشعلهای صنعتی و الزامات نه تنها یک ابزار برای کنترل کیفیت مشعلها هستند، بلکه راهی برای ایجاد اطمینان در صنایع مختلف برای استفاده از تجهیزات ایمن، کارآمد و پایدار به شمار میآیند. مشعلهای رادمن با توجه به این الزامات، قادر به تأمین نیازهای صنعت در داخل و خارج از کشور هستند و همواره بهعنوان یک انتخاب مطمئن برای صنایع مختلف معرفی میشوند.
سوالات متداول (FAQ) درباره استانداردهای ملی و بینالمللی مشعلهای صنعتی
مهمترین استانداردهای بینالمللی برای مشعلهای گازسوز کدامند؟
دو استاندارد اصلی و معتبر برای مشعلهای گازسوز دمندهدار عبارتند از EN 676 (استاندارد اروپایی) و ISO 22967 (استاندارد بینالمللی) که الزامات فنی، ایمنی و کلاسهای آلایندگی را مشخص میکنند.
آیا برای اجزای جانبی مشعل مانند شیرها و کنترلرها نیز استاندارد جداگانهای وجود دارد؟
بله. علاوه بر استاندارد خود مشعل، تمامی اجزای حیاتی آن مانند سیستمهای کنترل خودکار (EN 298)، شیرهای قطعکن گاز (EN 161) و سنسورهای فشار (EN 1854) دارای استانداردهای اروپایی و بینالمللی مجزا هستند تا ایمنی و عملکرد کل سیستم تضمین شود.
دستورالعمل ATEX چیست و در چه مواردی برای مشعلها به کار میرود؟
ATEX یک دستورالعمل اروپایی برای تجهیزاتی است که در محیطهای با خطر انفجار (مانند صنایع نفت، گاز و پتروشیمی) استفاده میشوند. اگر مشعل و تجهیزات جانبی آن در چنین محیطی نصب شوند، باید دارای گواهینامه ATEX باشند تا از ایجاد جرقه و بروز انفجار جلوگیری شود.
تفاوت استانداردهای ISO 22967 و ISO 22968 چیست؟
ISO 22967 برای مشعلهای گازسوز و ISO 22968 برای مشعلهای سوخت مایع است که هر دو کلاسهای آلایندگی و الزامات عملکرد را تعیین میکنند.
استانداردهای ملی مشعلهای صنعتی در ایران کداماند؟
استانداردهای 7594 (سوخت مایع) و 7595 (گازسوز) معادل EN 267 و EN 676 هستند و الزامات طراحی، ایمنی، و تست را مشخص میکنند.





